http://daruuhan09.blog.banjig.net Банжиг Блог нь Монголын хамгийн том Блог сайт юм. mn-mn Banjig.Net Wed, 26 Mar 2008 19:07:39 +0800 http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss Banjig.Net Feed Generator info@banjig.net support@banjig.net http://blog.banjig.net/images/headlogo.gif http://blog.banjig.net http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=41939 Яасан, гуниглаад л байна уу чи
                                                      Наашаа суу
                                             Сэтгэл эмзэглэн гуниж явах үедээ хүн
                                             Сэргэлэн золбоотой бай гэж
                                             өөртөө хэлж чаддаггүй юм
                                             Ийм цагт сайн хүн олон л доо
                                             Инээхээ мартсан юм шиг царайдаа
                                             хайр өвөрлөсөн хүн зөндөөн л дөө



Гэхдээ

Буруугүй хүнд бодол зөөлрөн уярч суулаа ч

Бусдын үрд дурлаж болдоггүй шиг хэцүү байдаг юм

Шалтгаангүй хэн нэгэн чамайг аргадвал

Шаналал чинь зовлон болж хувирдаг юм

Өрөвдүүлэх чинь аргадуулахаас хэцүү

Өөртөө гомдох чинь улам ихэснэ гээч

Зүрх хөндүүрлэтэл гомдоосон хэн нэгэн нь

Зөрөөд өнгөрөх агшнаа ч болов уярч харахад

Ээждээ айлгасан хүүхэд шиг дотроо жаахан уйлчихаад

Эргээд цаашаа алхахдаа өөрийгөө харин шоолдог юм даа

Тайтгараач

Алдаа гэдэг чинь

Зөвийгөө олтол төөрөлддөг

Зөөлөн буруу хойно

Анд минь чинийхээ хазгай гишгэсний тоог

Би мөшгөхгүй

Үгний түрүүч бүлээн байна гээд ерөөл биш

Зүсний үзэгдэх сайхан гээд санаа биш

Тэнэж хэлсэн үгэндээ тэнэг алдаршдаг юм

Тэмцэж яваад ялахдаа ялтан болох ч байдаг юм

Үг дагаж үнэнд хүрнэ гэдэг чинь

Үүл дагаж газар баримжаалахтай адил

Хүн дуурайж сайн явна гэдэг

Хүйтэн чулууг булганд нь эндүүрэхтэй ижил

Бод л доо чи

Жаргадаг газраас нь мандааж бод

Жаргалтай хүнийг зовлонтойд бод

Зуны цэцгийг өвөл ургуулж бод

Зурамны нүхэнд үнэг багтааж бод

Алдаа гэдэг чинь

Зөвийгөө олтол төөрөлддөг

Зөөлөн буруу хойно

Анд минь чинийхээ хазгай гишгэсний тоог

Би мөшгөхгүй

Бод л доо найзаа, бодооч

Нарны саам амсах заяа минь хаяагүй цагт

Намайг гудайхыг бурхан ч үзэхгүй гэж бодооч ]]> Wed, 26 Mar 2008 19:07:39 +0800 http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=41939 http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=41517
Шүүмжлүүлж өссөн хүүхэд бусдыг буруутгаж сурдаг

Дайсагналд өссөн хүүхэд бусдад дайсганаж сурдаг

Айдас хүйдэст  өссөн хүүхэд аймхай хулчгар болдог

Цөхрөлөөр дүүрэн амьдралд хүүхэд хүлцэнгүй болдог

Доог тохуурхалд өссөн хүүхэд бүрэг ноомой болдог

Атаа хорсолд өссөн хүүхэд атаач жөтөөч болдог

Ичгүүртэй амьдралд өссөн хүүхэд өөрийгөө буруутгаж явдаг

Урмаар дүүрэн амьдралд хүүхэд итгэж сурдаг

Хүлцэж, хатуужиж өссөн хүүхэд тэсвэр тэвчээртэй болдог

Магтаал дүүрэн амьдралд хүүхэд бусдыг үнэлж сурдаг

Хайр энхрийлэл дүүрэн орчинд хүүхэд хайрлаж сурдаг
Сайшаалаар дүүрэн амьдралд хүүхэд өөрийгөө хайрлаж сурдаг

Ухаарлаар дүүрэн амьдралд хүүхэд зорилго эрмэлзэлтэй болдог

Хамтач, нөхөрсөг орчинд хүүхэд өгөөмөр, нинжин сэтгэлтэй болдог

Үнэн шударгаар дүүрэн амьдралд хүүхэд ёс журмыг дээдлэж сурдаг

Эрх тэгш орчинд хүүхэд шударга, үнэнийг эрхэмлэдэг

Анхаарал, халамжаар дүүрэн амьдралд хүндэлж сурдаг

Амгалан тайван амьдралд хүүхэд өөртөө болон бусдад итгэж сурдаг

Хүндлэл, нөхөрлөлөөр дүүрэн амьдралд хүүхэд амьдралын сайхныг мэдэрдэг.]]> Tue, 25 Mar 2008 11:25:00 +0800 http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=41517 http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=41250 Цаг хугацааны хазааргүй морь
Цагаан тал дээгүүр намайг чирээгүй
Тавилан төөрөг төгсөх алс руу
Тоостой бартаатай замаар чирсэн
       Хагацалын харанхуй хавцалын
       Хясалын нарийхан жимээр чирсэн
       Хүсэлийн солонго дээгүүр татуулчихаад
       Хүрэн зүрхийг гогдоод доогуур нь чирсэн
Мөрөн дээрхи ачаа хүндэрээд
Мөлхөж байхад ч чирсэн
Хүний нутгийн хатуу хөрсөн дээр
Хийморьтой насыг минь элээгээд чирсэн
      Зовлон болох жаргал дундуур
      Зогсоогоороо чирэгдээд явж байхдаа
      Замын хажуугийн улаан цэцэгэнд
      Зүрхээ хувааж өгчихөөд явж л байсан
Эхийн умайгаас толгой цухуйхад уургалаад чирсэн
Эмээл хазааргүй цаг хугацааны морь
Давхил дундаа жороолоход нь
Давтамж тааруулаад шүлэг унаглаа
]]> Mon, 24 Mar 2008 15:01:09 +0800 http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=41250 http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=32425
•    Хайр гэдэг агуу зүйл. Бас энхрий ялдамхан.
Адуун сүргээс унтаж хоцорсон бяцхан унага, алсаас сүүмэлзэх манан дунд, сүүмэлзэн зэрэглээтэн айсаж ирэх шиг хайр хүний сэтгэлийн манан дунд эрхлэн нялхран бас уяраан догдлууланхан ирдэг. Үгээр илэрхийлэхийн аргагүй нэг л бүлээн, гэгээлэг, баяр баясгалан, гэгээн алсад тэмүүлэх мөрөөдлийн совинг хайр бас авч ирдэг. Хайрлан дурласан хүнд бүрхэг манантай өдөр ч, жавар тачигнасан хахир шөнө ч бүлээн дулаахан, гэрэлтэй, өнгөлөгөөр мэдрэгддэг. Хайр гэрэлтсэн нүдэнд, өвлийн цасан дороос ув улаахан сарнай цэцэг цомирлогоо дэлгэж, аагим халуун өдөр ч гоёмсог цасан ширхэг гялалзан гялтганан агаарт бүжиглэнхэн харагднам. Чамайгаа харах бүрийд сэтгэл зүрх минь баяраар  гийж, орчлон ертөнцийн бүх л зүйлс гайхамшигтай сайхан, үлгэрийн мэт санагдаж, өмнө нь хэзээ ч ажиглаж, мэдэрч байгаагүй бүхэн нүдний өмнө тодрон, бид өөрсдөө үлгэрийн үзэсгэлэнт гүнж, гайхамшигт хан хүү мэт болно. Чамайгаа, бас орчлон ертөнцийг зөвхөн би ингэж гайхамшигтайгаар мэдрэх нь агуу ХАЙРЫН ид шид буюу.

•    Хүндэтгэл гэдэг эрхэм зүйл.  

Олон олон гоёмсог цэцэгсийн дундаас гайхамшигт сайхан цэцгийг ялган олж харахдаа түүний нэг л эрхэмсэг төрх, төд өнгө, бас гоо үзэсгэлэнг бахдан биширнэм. Бусдаас ялган олж харж буй сэтгэл, зүрхэнд минь мэдрэгдэж буй тэр л эрхэм зүйлс миний сэтгэлд хүндэтгэл бишрэлийг төрүүлнэм. Чамайгаа би өөрийн нүдээр харж, өөрийн сэтгэлээр мэдрэх бүрдээ чамаасаа түмэн гайхамшигийг олж түүгээрээ бахархан, бишрэн хүндэтгэнэ. Өөр хэнд ч биш зөвхөн би л мэдэрч байдаг тэрхүү гайхамшигууд чинь намайг баярлуулж, хайрлах сэтгэлийг минь цаг ямагт хөглөн эгшиглүүлнэ. Гоо сайхан гэдэг зөвхөн гаднаасаа биш  дотроосоо л гэрэлтэж байдаг. Чинийхээ ухаалаг, алив зүйлд хүлээц тэвчээртэй ханддаг, бас намайг ойлгож хайрладаг, бусдын өмнө сайхан харагдуулахыг хүсдэг хүсэл чинь намайг бишрүүлж, үүний төлөө би чамайгаа бишрэн шүтэж, хайрлан хүндэтгэнэм. Тиймээ! ХҮНДЭТГЭЛ гэдэг эрхэм зүйл чи минь өөрөөсөө олон сайхан гэгээ цацруулж тэрхэн цацрагууд дор би ертөнцийн бүх л зүйлсийг өөдрөг сайханаар харна.

•    Итгэл гэдэг бат бөхийн бэлэгдэл.

Сонгож авсан цэцгээ анх харсан шигээ анхилуун, гоёмсог, үзэсгэлэнтэй, эрхэмсэг хэвээр байлгахын тулд, цаг ямагт хайр сэтгэлийн илчээрээ гийгүүлж, хүндэтгэл бишрэлийн гайхамшигт үгсээр услах болдог. Энэ тансаг, булбарайхан цэцэг минь өөр хэнийх ч биш зөвхөн минийх байлгахыг хүсэхдээ өөр хэн ч биш зөвхөн би л арчилж тордох ёстой. Бид хоёр бие биедээ цаг ямагт баяр баясгалан, хайр энхрийлэл, аз жаргал бэлэгдэж байхын үндэс нь итгэл юм. Гоёмсог цэцгийг сайхан хэвээр ургуулахын тулд угаадас мэт бохир усаар бус, шим тэжээлт цэвэр усаар ундаалж байх лугаа адил чамайгаа өөрийн байлгахын тулд хараал зүхлийн, хар хорын үгээр бус хайр энхрийлэл дүүрэн халуун дотно үгсээр тэтгэж байх учиртай. Хорвоод зөвхөн чи минь минийх, би  чинийх байна гэдэг итгэл л бидэн хоёрын хайр сэтгэлийн бат бөхийн бэлэгдэл болном. Утга учиргүй хардлага, хар хорын сэтгэл, сайхан цэцгийг угаадсаар усалж байгаатай  ялгаа юун.  Тийм ээ! Бидэн хоёрын аз жаргалын, эх булаг дундаршгүй хайрын ундарга нь ИТГЭЛ билээ. Итгэл нь сэтгэл өөдрөг, тайван амьдралын баталгаа, бат бөх хайр сэтгэлийн бэлэгдэл билээ.

...Олон жилийн өмнө би Улаанбаатараас баруун аймагруу нойтон цас хаялсан, жихүүн үдэш явж байхдаа Архангайн Тариатын нутагт байдаг Суман голын нэгэн харзанд ганц хун шувуу өвөлжиж байхтай таарч, удтал харж зогссон юм. Хайр сэтгэлийн бэлэг тэмдэг, гоо үзэсгэлэн, эрхэмсэг төрхийн манлай, хун шувууны ганцаардал, гуниглал яагaад ч юм сэтгэлд минь нэг л гуниг төрүүлж  хүн гэдэг бодгал төдийгүй хун шувуу, бусад амьтан, ургамал цэцэгс хүртэл хосоороо байхдаа ямар их гэрэл гэгээ цацруулж, баяр баясгалан мэдрүүлж байдгийг ойлгосон юм. Бид хүний ертөнцөд хайр сэтгэлийн тухай өгүүлж, магтан дуулахдаа зөвхөн "хайр"-ыг нь салган алдаршуулдаг хирнээ нөгөө 2 чухал тулгуур "хүндэтгэл", "итгэл"-ийг нь мартаж орхидог.

Хайр-Хүндэтгэл-Итгэл энэ 3-ыг хэзээ ч салгаж болшгүй цул нягт байж л хайр сэтгэл, бат бөх гэр бүлийн амьдралыг бий болгодог юм шүү дээ. Зөвхөн хайрлаж дурлаад, хүндэтгэдэггүй бас итгэдэггүй бол, эсвэл хүндэтгэдэг мөртлөө нэг их хайрлаж чадахгүй бол, хайрлаж хүндэтгэдэг атлаа итгэж чаддаггүй бол ер нь аль нэг нь дутаж орхивол амьдрал хэврэг болж орхидог. Бид 2 бие биедээ хайртай мөртлөө яагаад аз жаргалтай амьдарч чадахгүй байна вэ?! эсвэл яагаад салж орхивоо?! гэж олон хосууд гайхацгаадаг. Хайртай мөртлөө бүдүүлэг үг хэлээр харааж загнаад байдаг, эсвэл бусадтай хардаад байдаг бол таны амьдрал тэгш сайхан болж чадахгүйд хүрнэ. Аргагүй шүү дээ! Ганц болоод 2 бөөрөнхий чулуун дээр тогоо тавиад цай чанаж болдоггүй, заавал 3 чулуу тулж байж гал түлж тогоо тавин цай чанадагтай адил хайр-хүндэтгэл-итгэл хэмээх гурван тулгуурын аль нэг нь дутахад амьдрал болж чаддаггүй. Тиймээ! Та хоёр бие биедээ маш их хайртай, өдөр бүр бие биедээ байгаа сайхан чанарыг олж харан баярлаж, бахархдаг, хэзээ ч бие биедээ худлаа хэлэхгүй, бас хуурахгүй гэж итгэдэг бол амьдрал чинь цаг ямагт гэрэл гэгээтэй байхын зэрэгцээ, цай чинь үргэлж буцалж, халуунаараа байж, тогоотой цай чинь aсгарахгүй болно. Тогоотой цайгаа асгахгүйн тулд хамтдаа 3 чулуугаа тулж, үргэлж тэгшилж бат бэх суурилуулж байх хэрэгтэй. Хэрэв аль нэгэн чулуу дутагдвал, та 2 хамтдаа тэр чулууг олж бий болгож байж тогоотой цайгаа асгахгүй байж чадна. Энгийн мөртлөө энэ үнэнийг л мэдэрдэггүйгээс болж, олон гэр бүл салж, олон хүүхдүүд өнчирдөг. Эцэс сүүлд нь "яагаад", "юунаас болчиховоо?" гэж бодсоор хариуг нь эс олж чадна. Зарим нь бүх насаараа л "үнэн"-ий эрэлд хатна.

Залуусаа! Бие биеэ чин сэтгэлсээсээ хайрлаж, бие биеэ шагшин магтаж, бахархаж, бие биедээ итгэгтүн! Аль нэг нь байхгүй бол хоёул тэврэлдэж суугаад ярилцаж зөвлөлдөж үүнийг бий болгогтун!  Бие биеэ хайрладаг атлаа хэрэггүй муу үгээр бүү гомдоогтун! Монголчууд 3-ын тоог бэлэгддэг. Хүний амьдралын хайр сэтгэлийн нандин гурван тулгуур, Хайр-Хүндэтгэл-Итгэл гурвыг бүү салгагтун! Гэгээн хайрын энэ өдөр хайртай хосууд та нар хамтдаа үүнийг уншаарай бас ярилцаарай! Та хоёр насан туршдаа бие биедээ хязгааргүй хайртай байж, бие биеэ хүндлэн дээдэлж, халуун итгэлийн илчинд омог бардам байг.

Харнууд овогт Гомбосүрэнгийн Галбадрах
]]> Wed, 13 Feb 2008 15:04:19 +0800 http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=32425 http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=26688

Сүр сүлд -хүч чадал минь
Эр зориг- хийморь заль минь
Өөрөө дуудаагүй өөрөөлийн гай
Өмнө минь харийн нутагт ирлээ
Эмс охидыг минь эрээн цаасаар далласан
Уужуу ухаант Монгол эрсийг  басамжилсан
Ээрээ цээргүй тэр новшийг хараад
Цус минь буцална
Цээж минь дэлдчинэ
Хүнлэг сайхан сэтгэлтэйд нь
Хүүхэд гэнэхэн зантайд нь
Хүний газар ясаа тавидаггүйд нь
Ижий ааваа зөнд нь хаядаггүйд нь
Монголын төлөө зүтгэх зүрхтэйд нь
Морь унахаараа дуучин болдогт нь
Уралдаж ноцолдож эр болдог нь
Ухаан задарч хүн болдогт нь
Ахан дүүсээ хүндэллээр дутаадаггүйд нь
Андын ёсоор нөхөрлөж чаддагт нь
Айраг уух хувьтай төрсөнд нь
Амрагхан түүнийгээ үнэн голоосоо хайрладагт нь
Хайрын үгсээ зүрхэндээ хадгалдагт нь
Худалаа инээддэггүйд нь
Хулчийх хүсэлгүйд нь
Монгол эрсийнхээ нэрийг өргөж
Хөрслөг биенийхээ  чилээг гаргаж
Хөгийн этгээдээс ял асуумаар боллоо
Атгасан мутрынхаа амтыг амсуулж
Арзгар шүднийх нь тоог цөөлмөөр санагдлаа
Ахиулж бас булдруу үлдээгээд
Амь гуйхыг нь хармаар байлаа

Чи муу новш одоо сонс:
Чин зүрхэний үгээ айлдана би
Зориг нь мохдоггүй Монголын үр
Өш санаж чаддаг Монгол эр
Өнөөдөр чиний үнхэлцэгийг хагална
Өрлөж тэгээд Монгол хорхог хийнэ чамаар
Ядуудаа, ядарсандаа харийг зорисонгүй
Явгарч үзээгүй өвгөд шигээ
Дэлхийн дайдыг өнөөд хэмжихээр
Тэнд, энд бас тэнд бид ирсийм
Зоо нуруунд зогдор босох шиг
Ган шандаст хүлэг минь гадаа янцгаах шиг
Уухай хашгирч ташуураан далаймаар
Өстнөө дармаар
Өлөн чонос дотроос ахиралдана
Ааш минь адгана
Гал дөл шиг Андтайгаа
Ахин нэг учирахсан
Орчлонгийн явдлыг хөөрөлдөхсөн
Өдөржин бүхэл мах таллахсан
Оройжин жаал хөлчүүрхэхсэн
Аугаа дээдэс шигээ
Харь нутагаас харина даа
Тэнгэр дуугараасай
Улимаар байна
Цахилгаан цахиасаасай
Цар хэнгэрэг дэлдмээр байна
Сайн эрс цуглаасай
Сайн төрийн магнаг болохсон
Үнэн ялаасай
Үхсэн ч амьдарна даа
Чи муу хог
Над шиг ингэж наргиантай амьдарч чадах уу
Наадам гэж мэдэх үү намрын сардаа найрлаж үзсэн үү
Дарж явсанаас дарлуулж шантараагүй
Дархан баатар хүний үрс билээ дээ
Хэзээ боривоороо нугларч үзлээ
Хэний өмнө харц минь дальдчилаа
Хэлэх үгээ хориулж чадууллаа
Яасан их дургуй хүргэнэ вэ
Ярвайсан толгойг чинь цавчиж хаяхсан
Яс махтай нь наранд хатаахсан
Монгол эрсийн омгийг мэдрүүлж
Монгол  нэрээ цусаар чинь бичихсэн
Ингээд чи муу эмс охидыг минь бузарлаж
Эрхэмсэг язгуур угсааг минь таслаж байгаарай
Хохичино болно шүү
Хорвоогоос халина шүү
Үүнээс хойш түүнээс цааш
Үеийн үед санаж яваарай
Чи муу сүг дахиад сонс
Бид: Монгол эхийн цагаан сүү залгилж торнисийм
Тиймээс сэтгэл минь сүү
Бид:  Монгол эцгийн шулуун харцанд цахилж өссийм
Иймээс санаа минь шударгуу
Сэтгэлийн минь цэнгэл
Гэрийн минь чимэг
Хатан суудалт
Хацаргоо бүсгүйчүүлд минь
Харцаа унагах төдийд чинь
Хон хэрээний хоол болгож
Хоёр цэхрийг чинь ухаж гаргана шүү
Угаас бидэндээ заяасан
Унаган цовоо охидыг минь цочоовол
Ууж идэх улаан хоолойд чинь
Улайссан тугалга амаар чинь цутгана шүү
Хэтэрхий их дайранггүй гэвэл
Хөх инээд минь хүрнэ
Хэрцгий догшин элдвээр дуудвал
Хэлийг чинь сугалж нохойд өгнө
Өрлөг түүхэнээ хорвоо гэрчилнэ
Өвөг эмээ чинь бидний барлаг байлаа
Өшөө ихийг өөрөө олж мэдээрэй
Босоо бичигтэй Хаадын минь зарлигт
Боол чинь болъё гэж уйлж дуулаа биз дээ чи
Босгоны минь шороог ширхэгээр тоолж
Бөгтийж ёсолж заншсанаа мартаа юу чи
Бөөнөөрөө суугаад хам хум хооллодог
Бөгсөөрөө мөлхдөг нааран шалтай болоо биз дээ
Бусад нь гэсэн дуулж бай
Бузар гараараа Монгол цэцэгст минь бүү хүр
Буйраа сэлгэдэггүй адгийн зэтгэрүүдээс
Нүүдэлчин Монгол нүгэл буянаа асуухгүй
Нүнжиг хурсан Тэнгэрийн орондоо
Нүүдлийн шувуудтайгаа хамдтаа харина
Сүр сүлд -хүч чадал минь
Эр зориг- хийморь заль минь
Эх хэл соёл минь
Үндэс угсаа минь
Үүх түүх минь
Сайхан Монгол нутаг минь
Саруул ухаан-зөн билэг минь
Цус минь буцална
Цээж минь дэлдчинэ
Зоо нуруунд зогдор босох шиг
Ган шандаст хүлэг минь янцгаах шиг
Уухай хашгирч ташуураан далаймаар
Өстнөө дармаар- Өлөн чонос дотроос ахиралдана ]]> Sat, 19 Jan 2008 08:50:17 +0800 http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=26688 http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=26585 нэгэн  үед хайр уйтгар гуниг  шунал их мэдэгч  их зан гээд хүний бүх мэдрэмжүүд нэгэн арал дээр амьдардаг байжээ.гэтэл арал живэх болсонийг мэдэцгээн бүгд нэг нэг завь хийцгээж гэнэ.хайр үргэлж бүгдээс хоцордог байсан тул эцэсийн мөч хүртэл тэвчихээр шийджээ.тэгээд арал живэх болоход хайр хэн нэгнээс тусламж гуйх болж гэнэ.гэтэл шунал маш том завинд суусан байхийг хараад намайг аваад яваач гэхэд жунал үгүй ээ би завиндаа хэтэрхий их алт мөнгө ачисан тул багтахгүй гэж ээ.тэнээд үзэсгэлэнтэй гоё завинд суусан их зангаас намайг аваад яваач гэж гуйжээ гэтэл их зан үгүй ээ чиний хувцас нэвт норсон байна завь муухай болгочихно гэж ээ.хайр хажуудаа байёан уйтгар гунигаас намайг аваад яваач гэхэд үгүй ээ би их уйтгар гунигтай байгаа тул ганцаараа явмаар байна гэж ээ энэ үед аз жаргал хажуугаар нь өнгөрч явжээ тэр маш аз жаргалтай байёан тул хайрийг сонсосонгүй ээ.
энэ үед хэн нэгэн хайрийг дуудаж би чамд туслий гэсээр нэгэн настан хайрийг аварчээ.хайр энэ үед өөрийгөө азтайд тооцон хэт баярласандаа настаний нэрийг асуухаа мартаад буужээ.шинэ газар очиж бүгд өөр өөрийн замаа хайжээ.тэр настанд хичнээн их өртөйгөө мэдэрсэн хайр мэдэлгээс надад хэн тусалсанийг хэлж өгөөч гэхэд тэрээр
чамд цаг хугацаа тусалсан гэжээ.тэр ягаад надад туслав гэж хайрийг асуухад,мэдлэг инээмсэглэн байж хариулсан нь:УЧИР НЬ ЗӨВХӨН ЦАГ ХУГАЦААЛ ХАЙР ЯМАР АГУУ ЗҮЙЛ БОЛОХИЙГ ОЙЛГОДОГ ЮМ ГЭЖ ЭЭ....]]> Fri, 18 Jan 2008 18:21:46 +0800 http://daruuhan09.blog.banjig.net/post.php?post_id=26585